ut­so­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌzɔu̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ut·so·ren
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
ut­so­ren
Partizip Perfekt:
ut­soort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik soor ut
du soorst ut
he/se/dat soort ut
wi soort ut
ji soort ut
se soort ut
Imperfekt:
ik soor ut
du soorst ut
he/se/dat soor ut
wi so­ren ut
ji so­ren ut
se so­ren ut
Perfekt:
ik bün ut­soort
du büst ut­soort
he/se/dat is ut­soort
wi sünd ut­soort
ji sünd ut­soort
se sünd ut­soort
Konjunktiv:
ik soor ut
du soorst ut
he/se/dat soor ut
wi so­ren ut
ji so­ren ut
se so­ren ut
Imperativ:
soor ut!
soort ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + soren