af­hö­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌhœɪ̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: af·hö·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­hö­ren
Partizip Perfekt:
af­höört
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik höör af
du höörst af
he/se/dat höört af
wi höört af
ji höört af
se höört af
Imperfekt:
ik höör af
du höörst af
he/se/dat höör af
wi hö­ren af
ji hö­ren af
se hö­ren af
Perfekt:
ik heff af­höört
du hest af­höört
he/se/dat hett af­höört
wi hebbt af­höört
ji hebbt af­höört
se hebbt af­höört
Konjunktiv:
ik höör af
du höörst af
he/se/dat höör af
wi hö­ren af
ji hö­ren af
se hö­ren af
Imperativ:
höör af!
höört af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + hören