af­fel­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌfɛln̩/
Verb
Silbentrennung: af·fel·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­fel­len
Partizip Perfekt:
af­fell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fell af
du fell­st af
he/se/dat fell­t af
wi fell­t af
ji fell­t af
se fell­t af
Imperfekt:
ik fell af
du fell­st af
he/se/dat fell af
wi fel­len af
ji fel­len af
se fel­len af
Perfekt:
ik heff af­fell­t
du hest af­fell­t
he/se/dat hett af­fell­t
wi hebbt af­fell­t
ji hebbt af­fell­t
se hebbt af­fell­t
Konjunktiv:
ik fell af
du fell­st af
he/se/dat fell af
wi fel­len af
ji fel­len af
se fel­len af
Imperativ:
fell af!
fell­t af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + Fell