an­ar­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌa͡ɐm̩/
Verb
Silbentrennung: an·ar·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­ar­ven
Partizip Perfekt:
an­arvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arvt an
wi arvt an
ji arvt an
se arvt an
Imperfekt:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arv an
wi ar­ven an
ji ar­ven an
se ar­ven an
Perfekt:
ik heff an­arvt
du hest an­arvt
he/se/dat hett an­arvt
wi hebbt an­arvt
ji hebbt an­arvt
se hebbt an­arvt
Konjunktiv:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arv an
wi ar­ven an
ji ar­ven an
se ar­ven an
Imperativ:
arv an!
arvt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + arven