an­ar­ven op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌa͡ɐm̩/
Verb
Sülven: an·ar·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anarven
PPP:
anarvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arvt an
wi arvt an
ji arvt an
se arvt an
Vergangen Tiet:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arv an
wi arven an
ji arven an
se arven an
Perfekt:
ik heff anarvt
du hest anarvt
he/se/dat hett anarvt
wi hebbt anarvt
ji hebbt anarvt
se hebbt anarvt
Kunjunktiv:
ik arv an
du arvst an
he/se/dat arv an
wi arven an
ji arven an
se arven an
Imperativ:
arv an!
arvt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + arven