an­grö­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɡɾøːy̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: an·grö·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
an­grö­len
Partizip Perfekt:
an­gröölt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik grööl an
du gröölst an
he/se/dat gröölt an
wi gröölt an
ji gröölt an
se gröölt an
Imperfekt:
ik grööl an
du gröölst an
he/se/dat grööl an
wi grö­len an
ji grö­len an
se grö­len an
Perfekt:
ik heff an­gröölt
du hest an­gröölt
he/se/dat hett an­gröölt
wi hebbt an­gröölt
ji hebbt an­gröölt
se hebbt an­gröölt
Konjunktiv:
ik grööl an
du gröölst an
he/se/dat grööl an
wi grö­len an
ji grö­len an
se grö­len an
Imperativ:
grööl an!
gröölt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + grölen