af­stü­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌstyː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: af·stü·ren
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­stü­ren
Partizip Perfekt:
af­stüürt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik stüür af
du stüürst af
he/se/dat stüürt af
wi stüürt af
ji stüürt af
se stüürt af
Imperfekt:
ik stüür af
du stüürst af
he/se/dat stüür af
wi stü­ren af
ji stü­ren af
se stü­ren af
Perfekt:
ik heff af­stüürt
du hest af­stüürt
he/se/dat hett af­stüürt
wi hebbt af­stüürt
ji hebbt af­stüürt
se hebbt af­stüürt
Konjunktiv:
ik stüür af
du stüürst af
he/se/dat stüür af
wi stü­ren af
ji stü­ren af
se stü­ren af
Imperativ:
stüür af!
stüürt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + stüren