wiss­ho­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvɪsˌhɔu̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: wiss·ho·len
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wiss­ho­len
Partizip Perfekt:
wiss­ho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hool wiss
du höll­st wiss
he/se/dat höll­t wiss
wi hoolt wiss
ji hoolt wiss
se hoolt wiss
Imperfekt:
ik hööl wiss
du höölst wiss
he/se/dat hööl wiss
wi hö­len wiss
ji hö­len wiss
se hö­len wiss
Perfekt:
ik heff wiss­ho­len
du hest wiss­ho­len
he/se/dat hett wiss­ho­len
wi hebbt wiss­ho­len
ji hebbt wiss­ho­len
se hebbt wiss­ho­len
Konjunktiv:
ik hööl wiss
du höölst wiss
he/se/dat hööl wiss
wi hö­len wiss
ji hö­len wiss
se hö­len wiss
Imperativ:
hool wiss!
hoolt wiss!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: wiss + holen