fastho­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈfastˌhɔu̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: fast·ho·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
nich weglaten
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
fastho­len
Partizip Perfekt:
fastho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hool fast
du höldst fast
he/se/dat höll­t fast
wi hoolt fast
ji hoolt fast
se hoolt fast
Imperfekt:
ik hööl fast
du höölst fast
he/se/dat hööl fast
wi hö­len fast
ji hö­len fast
se hö­len fast
Perfekt:
ik heff fastho­len
du hest fastho­len
he/se/dat hett fastho­len
wi hebbt fastho­len
ji hebbt fastho­len
se hebbt fastho­len
Konjunktiv:
ik hööl fast
du höölst fast
he/se/dat hööl fast
wi hö­len fast
ji hö­len fast
se hö­len fast
Imperativ:
hool fast!
hoolt fast!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: fast + holen