an­plün­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌplʏn̩/
Verb
Silbentrennung: an·plün·nen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­plün­nen
Partizip Perfekt:
an­plünn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik plünn an
du plünn­st an
he/se/dat plünn­t an
wi plünn­t an
ji plünn­t an
se plünn­t an
Imperfekt:
ik plünn an
du plünn­st an
he/se/dat plünn an
wi plün­nen an
ji plün­nen an
se plün­nen an
Perfekt:
ik heff an­plünn­t
du hest an­plünn­t
he/se/dat hett an­plünn­t
wi hebbt an­plünn­t
ji hebbt an­plünn­t
se hebbt an­plünn­t
Konjunktiv:
ik plünn an
du plünn­st an
he/se/dat plünn an
wi plün­nen an
ji plün­nen an
se plün­nen an
Imperativ:
plünn an!
plünn­t an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + Plünn