rut­leg­gen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾuːtˌlɛɡn̩/
Verb
Silbentrennung: rut·leg·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
Beispiele:
Ik heff mi Büx un Hemd för morgen al rutleggt.

Verbformen:

Infinitiv:
rutleggen
Partizip Perfekt:
rutleggt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik legg rut
du leggst rut
he/se/dat leggt rut
wi leggt rut
ji leggt rut
se leggt rut
Imperfekt:
ik leed rut
du leedst rut
he/se/dat leed rut
wi leden rut
ji leden rut
se leden rut
Perfekt:
ik heff rutleggt
du hest rutleggt
he/se/dat hett rutleggt
wi hebbt rutleggt
ji hebbt rutleggt
se hebbt rutleggt
Konjunktiv:
ik leed rut
du leedst rut
he/se/dat leed rut
wi leden rut
ji leden rut
se leden rut
Imperativ:
legg rut!
leggt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + leggen