ut­wie­sen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈuːtˌviːzn̩/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: ut·wie·sen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utwiesen
Partizip Perfekt:
utwiest
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wies ut
du wiest ut
he/se/dat wiest ut
wi wiest ut
ji wiest ut
se wiest ut
Imperfekt:
ik wies ut
du wiest ut
he/se/dat wies ut
wi wiesen ut
ji wiesen ut
se wiesen ut
Perfekt:
ik heff utwiest
du hest utwiest
he/se/dat hett utwiest
wi hebbt utwiest
ji hebbt utwiest
se hebbt utwiest
Konjunktiv:
ik wies ut
du wiest ut
he/se/dat wies ut
wi wiesen ut
ji wiesen ut
se wiesen ut
Imperativ:
wies ut!
wiest ut!
Infinitiv:
utwiesen
Partizip Perfekt:
utwesen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wies ut
du wisst ut
he/se/dat wisst ut
wi wiest ut
ji wiest ut
se wiest ut
Imperfekt:
ik wees ut
du weest ut
he/se/dat wees ut
wi wesen ut
ji wesen ut
se wesen ut
Perfekt:
ik heff utwesen
du hest utwesen
he/se/dat hett utwesen
wi hebbt utwesen
ji hebbt utwesen
se hebbt utwesen
Konjunktiv:
ik wees ut
du weest ut
he/se/dat wees ut
wi wesen ut
ji wesen ut
se wesen ut
Imperativ:
wies ut!
wiest ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + wiesen