af­blö­den auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌbløːy̯dn̩/
Verb
Silbentrennung: af·blö·den
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­blö­den
Partizip Perfekt:
af­blöödt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik blööt af
du blödd­st af
he/se/dat blödd­t af
wi blöödt af
ji blöödt af
se blöödt af
Imperfekt:
ik blööt af
du blöödst af
he/se/dat blööt af
wi blö­den af
ji blö­den af
se blö­den af
Perfekt:
ik bün af­blöödt
du büst af­blöödt
he/se/dat is af­blöödt
wi sünd af­blöödt
ji sünd af­blöödt
se sünd af­blöödt
Konjunktiv:
ik blööt af
du blöödst af
he/se/dat blööt af
wi blö­den af
ji blö­den af
se blö­den af
Imperativ:
blööt af!
blöödt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + blöden