an­fre­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌfɾɛːtn̩/
Verb
Silbentrennung: an·fre·ten
[1]
Aufbauwortschatz
Beispiele:
De Müüs hebbt dat Broot anfreten.

Verbformen:

Infinitiv:
an­fre­ten
Partizip Perfekt:
an­fre­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik freet an
du fritt­st an
he/se/dat fritt an
wi freet an
ji freet an
se freet an
Imperfekt:
ik freet an
du freetst an
he/se/dat freet an
wi fre­ten an
ji fre­ten an
se fre­ten an
Perfekt:
ik heff an­fre­ten
du hest an­fre­ten
he/se/dat hett an­fre­ten
wi hebbt an­fre­ten
ji hebbt an­fre­ten
se hebbt an­fre­ten
Konjunktiv:
ik freet an
du freetst an
he/se/dat freet an
wi fre­ten an
ji fre­ten an
se fre­ten an
Imperativ:
freet an!
freet an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + freten