an­la­ven auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌlɔːm̩/
Verb
Silbentrennung: an·la·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
He hett ehr dat anlaavt.
[2]
Randwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
anlaven
Partizip Perfekt:
anlaavt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laavt an
wi laavt an
ji laavt an
se laavt an
Imperfekt:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laav an
wi laven an
ji laven an
se laven an
Perfekt:
ik heff anlaavt
du hest anlaavt
he/se/dat hett anlaavt
wi hebbt anlaavt
ji hebbt anlaavt
se hebbt anlaavt
Konjunktiv:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laav an
wi laven an
ji laven an
se laven an
Imperativ:
laav an!
laavt an!
Infinitiv:
anlaven
Partizip Perfekt:
anlaavt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laavt an
wi laavt an
ji laavt an
se laavt an
Imperfekt:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laav an
wi laven an
ji laven an
se laven an
Perfekt:
ik heff anlaavt
du hest anlaavt
he/se/dat hett anlaavt
wi hebbt anlaavt
ji hebbt anlaavt
se hebbt anlaavt
Konjunktiv:
ik laav an
du laavst an
he/se/dat laav an
wi laven an
ji laven an
se laven an
Imperativ:
laav an!
laavt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + laven