an­pin­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌpɪnkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·pin·ken
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
anpinken
Partizip Perfekt:
anpinkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pink an
du pinkst an
he/se/dat pinkt an
wi pinkt an
ji pinkt an
se pinkt an
Imperfekt:
ik pink an
du pinkst an
he/se/dat pink an
wi pinken an
ji pinken an
se pinken an
Perfekt:
ik heff anpinkt
du hest anpinkt
he/se/dat hett anpinkt
wi hebbt anpinkt
ji hebbt anpinkt
se hebbt anpinkt
Konjunktiv:
ik pink an
du pinkst an
he/se/dat pink an
wi pinken an
ji pinken an
se pinken an
Imperativ:
pink an!
pinkt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + pinken