üm­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: üm·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Ik heff bi’t Utparken den Breefkasten ümföhrt.

Verbformen:

Infinitiv:
üm­föh­ren
Partizip Perfekt:
üm­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr üm
du föhrst üm
he/se/dat föhrt üm
wi föhrt üm
ji föhrt üm
se föhrt üm
Imperfekt:
ik föhr üm
du föhrst üm
he/se/dat föhr üm
wi föh­ren üm
ji föh­ren üm
se föh­ren üm
Perfekt:
ik heff üm­föhrt
du hest üm­föhrt
he/se/dat hett üm­föhrt
wi hebbt üm­föhrt
ji hebbt üm­föhrt
se hebbt üm­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr üm
du föhrst üm
he/se/dat föhr üm
wi föh­ren üm
ji föh­ren üm
se föh­ren üm
Imperativ:
föhr üm!
föhrt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + föhren