wun­ner­war­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvʊ·nɐˌva͡ɐkn̩/
Verb
Silbentrennung: wun·ner·war·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wun­ner­war­ken
Partizip Perfekt:
wun­ner­warkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wun­ner­wark
du wun­ner­warkst
he/se/dat wun­ner­warkt
wi wun­ner­warkt
ji wun­ner­warkt
se wun­ner­warkt
Imperfekt:
ik wun­ner­wark
du wun­ner­warkst
he/se/dat wun­ner­wark
wi wun­ner­war­ken
ji wun­ner­war­ken
se wun­ner­war­ken
Perfekt:
ik heff wun­ner­warkt
du hest wun­ner­warkt
he/se/dat hett wun­ner­warkt
wi hebbt wun­ner­warkt
ji hebbt wun­ner­warkt
se hebbt wun­ner­warkt
Konjunktiv:
ik wun­ner­wark
du wun­ner­warkst
he/se/dat wun­ner­wark
wi wun­ner­war­ken
ji wun­ner­war­ken
se wun­ner­war­ken
Imperativ:
wun­ner­wark!
wun­ner­warkt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: Wunner + warken