stra­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈstɾɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: stra·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
niederländisch:
englisch:
=
stroke
pet
deutsch:
Beispiele:
[2]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
dör Röverstrieken putzen
Beispiele:
De Kater straakt sik den Boort.

Verbformen:

Infinitiv:
stra­ken
Partizip Perfekt:
straakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik straak
du straakst
he/se/dat straakt
wi straakt
ji straakt
se straakt
Imperfekt:
ik straak
du straakst
he/se/dat straak
wi stra­ken
ji stra­ken
se stra­ken
Perfekt:
ik heff straakt
du hest straakt
he/se/dat hett straakt
wi hebbt straakt
ji hebbt straakt
se hebbt straakt
Konjunktiv:
ik straak
du straakst
he/se/dat straak
wi stra­ken
ji stra­ken
se stra­ken
Imperativ:
straak!
straakt!