schub­ben auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʃʊbm̩/
Verb
Silbentrennung: schub·ben
[1]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
niederländisch:
Beispiele:
De Keih schubbt sik geern an’n Boom.
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schub­ben
Partizip Perfekt:
schubb­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schubb
du schubb­st
he/se/dat schubb­t
wi schubb­t
ji schubb­t
se schubb­t
Imperfekt:
ik schubb
du schubb­st
he/se/dat schubb
wi schub­ben
ji schub­ben
se schub­ben
Perfekt:
ik heff schubb­t
du hest schubb­t
he/se/dat hett schubb­t
wi hebbt schubb­t
ji hebbt schubb­t
se hebbt schubb­t
Konjunktiv:
ik schubb
du schubb­st
he/se/dat schubb
wi schub­ben
ji schub­ben
se schub­ben
Imperativ:
schubb!
schubb­t!