be­wie­sen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /bəˈviːzn̩/
Verb
Silbentrennung: be·wie·sen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
Beispiele:
Kannst du bewiesen, dat he dat daan hett?

Verbformen:

Infinitiv:
bewiesen
Partizip Perfekt:
bewiest
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bewies
du bewiest
he/se/dat bewiest
wi bewiest
ji bewiest
se bewiest
Imperfekt:
ik bewies
du bewiest
he/se/dat bewies
wi bewiesen
ji bewiesen
se bewiesen
Perfekt:
ik heff bewiest
du hest bewiest
he/se/dat hett bewiest
wi hebbt bewiest
ji hebbt bewiest
se hebbt bewiest
Konjunktiv:
ik bewies
du bewiest
he/se/dat bewies
wi bewiesen
ji bewiesen
se bewiesen
Imperativ:
bewies!
bewiest!
Infinitiv:
bewiesen
Partizip Perfekt:
bewesen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bewies
du bewisst
he/se/dat bewisst
wi bewiest
ji bewiest
se bewiest
Imperfekt:
ik bewees
du beweest
he/se/dat bewees
wi bewesen
ji bewesen
se bewesen
Perfekt:
ik heff bewesen
du hest bewesen
he/se/dat hett bewesen
wi hebbt bewesen
ji hebbt bewesen
se hebbt bewesen
Konjunktiv:
ik bewees
du beweest
he/se/dat bewees
wi bewesen
ji bewesen
se bewesen
Imperativ:
bewies!
bewiest!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: be- + wiesen