bewie­sen auf Plattdeutsch

Aussprache: /bəˈviːzn̩/
Verb
Silbentrennung: be·wie·sen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
bewie­sen
Partizip Perfekt:
bewiest
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bewies
du bewiesst
he/se/dat bewiest
wi bewiest
ji bewiest
se bewiest
Imperfekt:
ik bewies
du bewiesst
he/se/dat bewies
wi bewie­sen
ji bewie­sen
se bewie­sen
Perfekt:
ik heff bewiest
du hest bewiest
he/se/dat hett bewiest
wi hebbt bewiest
ji hebbt bewiest
se hebbt bewiest
Konjunktiv:
ik bewies
du bewiesst
he/se/dat bewies
wi bewie­sen
ji bewie­sen
se bewie­sen
Imperativ:
bewies!
bewiest!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: be- + wiesen