kö­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkøːn̩/
Verb
Silbentrennung: kö·nen
[1]
Grundwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
=
can

Verbformen:

Infinitiv:
kö­nen
Partizip Perfekt:
kun­nt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kann
du kan­nst
he/se/dat kann
wi köönt
ji köönt
se köönt
Imperfekt:
ik kunn
du kun­nst
he/se/dat kunn
wi kun­nen
ji kun­nen
se kun­nen
Perfekt:
ik heff kun­nt
du hest kun­nt
he/se/dat hett kun­nt
wi hebbt kun­nt
ji hebbt kun­nt
se hebbt kun­nt
Konjunktiv:
ik kunn
du kun­nst
he/se/dat kunn
wi kun­nen
ji kun­nen
se kun­nen
Imperativ:
kö­en!
köönt!