quin­keln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkvɪn·kəln/
Verb
Silbentrennung: quin·keln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
singen (von de jungen Vagels)
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
quin­keln
Partizip Perfekt:
quin­kelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik quin­kel
du quin­kelst
he/se/dat quin­kelt
wi quin­kelt
ji quin­kelt
se quin­kelt
Imperfekt:
ik quin­kel
du quin­kelst
he/se/dat quin­kel
wi quin­keln
ji quin­keln
se quin­keln
Perfekt:
ik heff quin­kelt
du hest quin­kelt
he/se/dat hett quin­kelt
wi hebbt quin­kelt
ji hebbt quin­kelt
se hebbt quin­kelt
Konjunktiv:
ik quin­kel
du quin­kelst
he/se/dat quin­kel
wi quin­keln
ji quin­keln
se quin­keln
Imperativ:
quin­kel!
quin­kelt!