an­snau­en auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌsnaʊ̯·ən/
Verb
Silbentrennung: an·snau·en
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
ansnauen
Partizip Perfekt:
ansnaut
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snau an
du snaust an
he/se/dat snaut an
wi snaut an
ji snaut an
se snaut an
Imperfekt:
ik snau an
du snaust an
he/se/dat snau an
wi snaun an
ji snaun an
se snaun an
Perfekt:
ik heff ansnaut
du hest ansnaut
he/se/dat hett ansnaut
wi hebbt ansnaut
ji hebbt ansnaut
se hebbt ansnaut
Konjunktiv:
ik snau an
du snaust an
he/se/dat snau an
wi snaun an
ji snaun an
se snaun an
Imperativ:
snau an!
snaut an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + snauen