afbru­ken in Low German

Pronunciation: /ˈafˌbɾuːkn̩/
verb
Syllabication: af·bru·ken
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
German:

Verbforms:

infinitive:
afbru­ken
past participle:
afbruukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik bruuk af
du bruukst af
he/se/dat bruukt af
wi bruukt af
ji bruukt af
se bruukt af
past:
ik bruuk af
du bruukst af
he/se/dat bruuk af
wi bru­ken af
ji bru­ken af
se bru­ken af
perfect:
ik bün afbruukt
du büst afbruukt
he/se/dat is afbruukt
wi sünd afbruukt
ji sünd afbruukt
se sünd afbruukt
conjunctive:
ik bruuk af
du bruukst af
he/se/dat bruuk af
wi bru­ken af
ji bru­ken af
se bru­ken af
imperative:
bruuk af!
bruukt af!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: af- + bruken