üm­bin­nen in Low German

Pronunciation: /ˈʏmˌbɪn̩/
verb
Syllabication: üm·bin·nen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
ümleggen un tobinnen
German:

Verbforms:

infinitive:
üm­bin­nen
past participle:
üm­bun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik binn üm
du bin­nst üm
he/se/dat bin­nt üm
wi bin­nt üm
ji bin­nt üm
se bin­nt üm
past:
ik bunn üm
du bun­nst üm
he/se/dat bunn üm
wi bun­nen üm
ji bun­nen üm
se bun­nen üm
perfect:
ik heff üm­bun­nen
du hest üm­bun­nen
he/se/dat hett üm­bun­nen
wi hebbt üm­bun­nen
ji hebbt üm­bun­nen
se hebbt üm­bun­nen
conjunctive:
ik bunn üm
du bun­nst üm
he/se/dat bunn üm
wi bun­nen üm
ji bun­nen üm
se bun­nen üm
imperative:
binn üm!
bin­nt üm!

Etymology:

Compound word constructed from: üm + binnen