utbre­den in Low German

Pronunciation: /ˈuːtˌbɾɛːdn̩/
verb
Syllabication: ut·bre·den
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
utdehnen
Dutch:
English:
German:

Verbforms:

infinitive:
utbre­den
past participle:
utbreedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breedt ut
wi breedt ut
ji breedt ut
se breedt ut
past:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
perfect:
ik heff utbreedt
du hest utbreedt
he/se/dat hett utbreedt
wi hebbt utbreedt
ji hebbt utbreedt
se hebbt utbreedt
conjunctive:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
imperative:
breet ut!
breedt ut!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: ut + breet