utbre­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌbɾɛːdn̩/
Verb
Sülven: ut·bre·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
utdehnen
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utbre­den
PPP:
utbreedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breedt ut
wi breedt ut
ji breedt ut
se breedt ut
Vergangen Tiet:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
Perfekt:
ik heff utbreedt
du hest utbreedt
he/se/dat hett utbreedt
wi hebbt utbreedt
ji hebbt utbreedt
se hebbt utbreedt
Kunjunktiv:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
Imperativ:
breet ut!
breedt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + breet