utbre­den auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌbɾɛːdn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·bre·den
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
utdehnen
niederländisch:
englisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utbre­den
Partizip Perfekt:
utbreedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breedt ut
wi breedt ut
ji breedt ut
se breedt ut
Imperfekt:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
Perfekt:
ik heff utbreedt
du hest utbreedt
he/se/dat hett utbreedt
wi hebbt utbreedt
ji hebbt utbreedt
se hebbt utbreedt
Konjunktiv:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
Imperativ:
breet ut!
breedt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + breet