utbre­den in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈuːtˌbɾɛːdn̩/
werkwoord
Afbreking: ut·bre·den
[1]
geavanceerde woordenschat
actief
Nedersaksisch:
utdehnen
Nederlands:
Engels:
Duits:

Werkwoordformen:

infinitief:
utbre­den
voltooid deelwoord:
utbreedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breedt ut
wi breedt ut
ji breedt ut
se breedt ut
verleden:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
voltooid:
ik heff utbreedt
du hest utbreedt
he/se/dat hett utbreedt
wi hebbt utbreedt
ji hebbt utbreedt
se hebbt utbreedt
conjunctief:
ik breet ut
du breedst ut
he/se/dat breet ut
wi bre­den ut
ji bre­den ut
se bre­den ut
imperatief:
breet ut!
breedt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + breet