dal­kla­ckern in Low German

Pronunciation: /ˈdɔːlˌkla·kɐn/
verb
Syllabication: dal·kla·ckern
[1]
peripheral vocabulary
Low Saxon:
in lütte Klackens dalfallen

Verbforms:

infinitive:
dalklackern
past participle:
dalklackert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik klacker dal
du klackerst dal
he/se/dat klackert dal
wi klackert dal
ji klackert dal
se klackert dal
past:
ik klacker dal
du klackerst dal
he/se/dat klacker dal
wi klackern dal
ji klackern dal
se klackern dal
perfect:
ik bün dalklackert
du büst dalklackert
he/se/dat is dalklackert
wi sünd dalklackert
ji sünd dalklackert
se sünd dalklackert
conjunctive:
ik klacker dal
du klackerst dal
he/se/dat klacker dal
wi klackern dal
ji klackern dal
se klackern dal
imperative:
klacker dal!
klackert dal!

Etymology:

Compound word constructed from: dal + klackern