dal­kla­ckern in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈdɔːlˌkla·kɐn/
werkwoord
Afbreking: dal·kla·ckern
[1]
perifere woordenschat
Nedersaksisch:
in lütte Klackens dalfallen

Werkwoordvormen:

infinitief:
dal­kla­ckern
voltooid deelwoord:
dal­kla­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik kla­cker dal
du kla­ckerst dal
he/se/dat kla­ckert dal
wi kla­ckert dal
ji kla­ckert dal
se kla­ckert dal
verleden:
ik kla­cker dal
du kla­ckerst dal
he/se/dat kla­cker dal
wi kla­ckern dal
ji kla­ckern dal
se kla­ckern dal
voltooid:
ik bün dal­kla­ckert
du büst dal­kla­ckert
he/se/dat is dal­kla­ckert
wi sünd dal­kla­ckert
ji sünd dal­kla­ckert
se sünd dal­kla­ckert
conjunctief:
ik kla­cker dal
du kla­ckerst dal
he/se/dat kla­cker dal
wi kla­ckern dal
ji kla­ckern dal
se kla­ckern dal
imperatief:
kla­cker dal!
kla­ckert dal!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: dal + klackern