rut­klei­en in Low German

Pronunciation: /ˈɾuːtˌklaɪ̯·ən/
verb
Syllabication: rut·klei·en
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
rut­klei­en
past participle:
rut­kleit
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik klei­ rut
du kleist rut
he/se/dat kleit rut
wi kleit rut
ji kleit rut
se kleit rut
past:
ik klei­ rut
du kleist rut
he/se/dat klei­ rut
wi klein rut
ji klein rut
se klein rut
perfect:
ik heff rut­kleit
du hest rut­kleit
he/se/dat hett rut­kleit
wi hebbt rut­kleit
ji hebbt rut­kleit
se hebbt rut­kleit
conjunctive:
ik klei­ rut
du kleist rut
he/se/dat klei­ rut
wi klein rut
ji klein rut
se klein rut
imperative:
klei­ rut!
kleit rut!

Etymology:

Compound word constructed from: rut + kleien