slen­nern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈslɛ·nɐn/
Verb
Sülven: slen·nern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
gemöötlich gahn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
slen­nern
PPP:
slen­nert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik slen­ner
du slen­nerst
he/se/dat slen­nert
wi slen­nert
ji slen­nert
se slen­nert
Vergangen Tiet:
ik slen­ner
du slen­nerst
he/se/dat slen­ner
wi slen­nern
ji slen­nern
se slen­nern
Perfekt:
ik bün slen­nert
du büst slen­nert
he/se/dat is slen­nert
wi sünd slen­nert
ji sünd slen­nert
se sünd slen­nert
Kunjunktiv:
ik slen­ner
du slen­nerst
he/se/dat slen­ner
wi slen­nern
ji slen­nern
se slen­nern
Imperativ:
slen­ner!
slen­nert!