slin­nern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈslɪ·nɐn/
Verb
Sülven: slin·nern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
op en Iesbahn rutschen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
slin­nern
PPP:
slin­nert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik slin­ner
du slin­nerst
he/se/dat slin­nert
wi slin­nert
ji slin­nert
se slin­nert
Vergangen Tiet:
ik slin­ner
du slin­nerst
he/se/dat slin­ner
wi slin­nern
ji slin­nern
se slin­nern
Perfekt:
ik heff slin­nert
du hest slin­nert
he/se/dat hett slin­nert
wi hebbt slin­nert
ji hebbt slin­nert
se hebbt slin­nert
Kunjunktiv:
ik slin­ner
du slin­nerst
he/se/dat slin­ner
wi slin­nern
ji slin­nern
se slin­nern
Imperativ:
slin­ner!
slin­nert!