rut­schen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾʊtʃn̩/
Verb
Sülven: rut·schen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
glieden
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­schen
PPP:
rutscht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik rutsch
du rutschst
he/se/dat rutscht
wi rutscht
ji rutscht
se rutscht
Vergangen Tiet:
ik rutsch
du rutschst
he/se/dat rutsch
wi rut­schen
ji rut­schen
se rut­schen
Perfekt:
ik bün rutscht
du büst rutscht
he/se/dat is rutscht
wi sünd rutscht
ji sünd rutscht
se sünd rutscht
Kunjunktiv:
ik rutsch
du rutschst
he/se/dat rutsch
wi rut­schen
ji rut­schen
se rut­schen
Imperativ:
rutsch!
rutscht!