op op Plattdüütsch

[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kenntekent de Laag an de Böverflach von en Saak
engelsch:
on
düütsch:
=
auf
Bispelen:
[2]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kenntekent dat sik Negern op de Böverflach von en Saak to
düütsch:
=
auf
Bispelen:
[1] He fallt op de Nees.
[3]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
in
düütsch:
=
auf
Bispelen:
[1] He hett mi de Geschicht op Plattdüütsch vertellt.
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bi 'n Superlativ
düütsch:
am
Bispelen:
[1] He danzt op 'n besten.
[5]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kenntekent en Tiedpunkt
bi Festen
düütsch:
zu
Bispelen: