schrie­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɾiːdn̩/
Verb
Sülven: schrie·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schrie­den
PPP:
schre­den
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schried
du schridd­st
he/se/dat schridd­t
wi schriedt
ji schriedt
se schriedt
Vergangen Tiet:
ik schreed
du schreedst
he/se/dat schreed
wi schre­den
ji schre­den
se schre­den
Perfekt:
ik bün schre­den
du büst schre­den
he/se/dat is schre­den
wi sünd schre­den
ji sünd schre­den
se sünd schre­den
Kunjunktiv:
ik schreed
du schreedst
he/se/dat schreed
wi schre­den
ji schre­den
se schre­den
Imperativ:
schried!
schriedt!