Lun­genpiep op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlʊnɡn̩ˌpiːˑp/
Substantiv
Sülven: Lun·gen·piep
Plural: Lun­genpie­pen f de Lun­genpiep
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Arm von de Lung, de de beiden Lungen verbinnt
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Lung + Piep