dallig­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌlɪɡn̩/
Verb
Sülven: dal·lig·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
flack liggen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dallig­gen
PPP:
dalle­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ligg dal
du ligg­st dal
he/se/dat ligg­t dal
wi ligg­t dal
ji ligg­t dal
se ligg­t dal
Vergangen Tiet:
ik lagg dal
du lagg­st dal
he/se/dat lagg dal
wi lag­gen dal
ji lag­gen dal
se lag­gen dal
Perfekt:
ik heff dalle­gen
du hest dalle­gen
he/se/dat hett dalle­gen
wi hebbt dalle­gen
ji hebbt dalle­gen
se hebbt dalle­gen
Kunjunktiv:
ik lagg dal
du lagg­st dal
he/se/dat lagg dal
wi lag­gen dal
ji lag­gen dal
se lag­gen dal
Imperativ:
ligg dal!
ligg­t dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + liggen