lig­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈlɪɡn̩/
Verb
Sülven: lig·gen
[1]
Grundwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
lie
Bispelen:
Wo is Korl? — De liggt noch in’t Bett.
[2]
Opbowoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
liggen
PPP:
legen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ligg
du liggst
he/se/dat liggt
wi liggt
ji liggt
se liggt
Vergangen Tiet:
ik leeg
du leegst
he/se/dat leeg
wi legen
ji legen
se legen
Perfekt:
ik heff legen
du hest legen
he/se/dat hett legen
wi hebbt legen
ji hebbt legen
se hebbt legen
Kunjunktiv:
ik leeg
du leegst
he/se/dat leeg
wi legen
ji legen
se legen
Imperativ:
ligg!
liggt!
Infinitiv:
liggen
PPP:
legen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ligg
du liggst
he/se/dat liggt
wi liggt
ji liggt
se liggt
Vergangen Tiet:
ik lagg
du laggst
he/se/dat lagg
wi laggen
ji laggen
se laggen
Perfekt:
ik heff legen
du hest legen
he/se/dat hett legen
wi hebbt legen
ji hebbt legen
se hebbt legen
Kunjunktiv:
ik lagg
du laggst
he/se/dat lagg
wi laggen
ji laggen
se laggen
Imperativ:
ligg!
liggt!