drö­teln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɾøːy̯·təln/
Verb
Sülven: drö·teln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
drö­teln
PPP:
drö­telt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik drö­tel
du drö­telst
he/se/dat drö­telt
wi drö­telt
ji drö­telt
se drö­telt
Vergangen Tiet:
ik drö­tel
du drö­telst
he/se/dat drö­tel
wi drö­teln
ji drö­teln
se drö­teln
Perfekt:
ik heff drö­telt
du hest drö­telt
he/se/dat hett drö­telt
wi hebbt drö­telt
ji hebbt drö­telt
se hebbt drö­telt
Kunjunktiv:
ik drö­tel
du drö­telst
he/se/dat drö­tel
wi drö­teln
ji drö­teln
se drö­teln
Imperativ:
drö­tel!
drö­telt!