an­kohl­su­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌkɔu̯l·zuː·ɾən/
Verb
Sülven: an·kohl·su·ren
[1]
Randwoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
sik wat inbrocken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­kohl­su­ren
PPP:
an­kohl­suurt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kohl­suur an
du kohl­suurst an
he/se/dat kohl­suurt an
wi kohl­suurt an
ji kohl­suurt an
se kohl­suurt an
Vergangen Tiet:
ik kohl­suur an
du kohl­suurst an
he/se/dat kohl­suur an
wi kohl­su­ren an
ji kohl­su­ren an
se kohl­su­ren an
Perfekt:
ik heff an­kohl­suurt
du hest an­kohl­suurt
he/se/dat hett an­kohl­suurt
wi hebbt an­kohl­suurt
ji hebbt an­kohl­suurt
se hebbt an­kohl­suurt
Kunjunktiv:
ik kohl­suur an
du kohl­suurst an
he/se/dat kohl­suur an
wi kohl­su­ren an
ji kohl­su­ren an
se kohl­su­ren an
Imperativ:
kohl­suur an!
kohl­suurt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + Kohl + suur