Pri­ckel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpɾɪ·kəl/
Substantiv
Sülven: Pri·ckel
Plural: Pri­ckels m de Pri­ckel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: pricken