ste­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɛːkn̩/
Verb
Sülven: ste·ken
[1]
Opbowoortschatt
Phaas
plattdüütsch:
en Spitz in wat senken
düütsch:
Bispelen:
[1] Mi hett en Imm staken!
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat in wat doon
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ste­ken
PPP:
sta­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik steek
du sti­ckst
he/se/dat sti­ckt
wi steekt
ji steekt
se steekt
Vergangen Tiet:
ik stöök
du stöökst
he/se/dat stöök
wi stö­ken
ji stö­ken
se stö­ken
Perfekt:
ik heff sta­ken
du hest sta­ken
he/se/dat hett sta­ken
wi hebbt sta­ken
ji hebbt sta­ken
se hebbt sta­ken
Kunjunktiv:
ik stöök
du stöökst
he/se/dat stöök
wi stö­ken
ji stö­ken
se stö­ken
Imperativ:
steek!
steekt!
Infinitiv:
ste­ken
PPP:
ste­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik steek
du sti­ckst
he/se/dat sti­ckt
wi steekt
ji steekt
se steekt
Vergangen Tiet:
ik stöök
du stöökst
he/se/dat stöök
wi stö­ken
ji stö­ken
se stö­ken
Perfekt:
ik heff ste­ken
du hest ste­ken
he/se/dat hett ste­ken
wi hebbt ste­ken
ji hebbt ste­ken
se hebbt ste­ken
Kunjunktiv:
ik stöök
du stöökst
he/se/dat stöök
wi stö­ken
ji stö­ken
se stö­ken
Imperativ:
steek!
steekt!