bra­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbɾɔːkn̩/
Verb
Sülven: bra·ken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
=
break
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
bra­ken
PPP:
braakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik braak
du braakst
he/se/dat braakt
wi braakt
ji braakt
se braakt
Vergangen Tiet:
ik braak
du braakst
he/se/dat braak
wi bra­ken
ji bra­ken
se bra­ken
Perfekt:
ik heff braakt
du hest braakt
he/se/dat hett braakt
wi hebbt braakt
ji hebbt braakt
se hebbt braakt
Kunjunktiv:
ik braak
du braakst
he/se/dat braak
wi bra­ken
ji bra­ken
se bra­ken
Imperativ:
braak!
braakt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Braak