Dörp­kark op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdœ͡ɐpˌka͡ɐk/
Substantiv
Sülven: Dörp·kark
Plural: Dörp­kar­ken f de Dörp­kark
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Dörp + Kark