griff­la­chen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾɪfˌlaxn̩/
Verb
Sülven: griff·la·chen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
griff­la­chen
PPP:
griff­la­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik griff­la­ch
du griff­la­chst
he/se/dat griff­la­cht
wi griff­la­cht
ji griff­la­cht
se griff­la­cht
Vergangen Tiet:
ik griff­la­ch
du griff­la­chst
he/se/dat griff­la­ch
wi griff­la­chen
ji griff­la­chen
se griff­la­chen
Perfekt:
ik heff griff­la­cht
du hest griff­la­cht
he/se/dat hett griff­la­cht
wi hebbt griff­la­cht
ji hebbt griff­la­cht
se hebbt griff­la­cht
Kunjunktiv:
ik griff­la­ch
du griff­la­chst
he/se/dat griff­la­ch
wi griff­la­chen
ji griff­la­chen
se griff­la­chen
Imperativ:
griff­la­ch!
griff­la­cht!

Etymologie:

Woort afleidt von: lachen