la­chen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlaxn̩/
Verb
Sülven: la·chen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Amüseertwesen wiesen dör Mimik un Gerüüsch
engelsch:
=
laugh
düütsch:
=
lachen
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
Figurativ
plattdüütsch:
fein schienen
Bispelen:
[1] De Sünn, de lacht.

Verbformen:

Infinitiv:
la­chen
PPP:
la­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik la­ch
du la­chst
he/se/dat la­cht
wi la­cht
ji la­cht
se la­cht
Vergangen Tiet:
ik la­ch
du la­chst
he/se/dat la­ch
wi la­chen
ji la­chen
se la­chen
Perfekt:
ik heff la­cht
du hest la­cht
he/se/dat hett la­cht
wi hebbt la­cht
ji hebbt la­cht
se hebbt la­cht
Kunjunktiv:
ik la­ch
du la­chst
he/se/dat la­ch
wi la­chen
ji la­chen
se la­chen
Imperativ:
la­ch!
la­cht!