roh­ig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾoː·ɪç/
Adjektiv
Sülven: roh·ig
rohiger rohigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
=
ruhig

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Roh + -ig